Dört vagonlu bir tren

Üçüncü vagonda bir ceset

Siyah bir kefen

Gidiyor

Dört kırmızı demir mermi

Yaydan fırlamış bir hareket gibi.


Güneş batmamıştı henüz

Bir düzine dört resim

Saat öğleden sonra üç kesin

Mazi çöktü gün batmadan,

Kefen sabırsız sirke

Ceset sessizlikten keskin.


Karanlık gökle siyah bulutların kardeşliği

Gizledi bizden sakin yağmurun teslimiyetini.

Rüzgar yüksek ve yenilmez

Onun gürültülü vahşiliği terbiye ediyor

Geceyi ve gecenin yuttuğu ateşi.